Bij het binden van dit streamertje moet je even opletten. Want het omvat eigenlijk twee stappen.
Allereerst knip je een stukje mylartube op maat. In dit geval betekent dat de gebruikte tube iets langer is dan de steel van de haak.
Schuif nu de haak vanaf het haakoog in de tube. Als dat gedaan is trek je voorzichtig de touwvulling uit de mylartube.
Schuif nu de tube tegen het haakoog en zet dat met een paar eenvoudige afbindknmopen vast.
Trek de tube aan de achterzijde strak en zet hem met een paar slagen bindraad vast. Wikkel nu op deze plaats een soort butt en leg met een whip finisher het geheel vast.
Met de punt van een schaartje of naald ontrafel je het uitstekende deel van de mylar waardoor een staartje ontstaat. Eventueel op lengte knippen.
Zet een toefje blauwe kalfstaart als vleugel op en een toefje gele kalfstaart als keel. Twee kleine kettingoogjes vastzetten achter het haakoog, afbinden en voorzien van een druppel secondenlijm. Het streamertje is nu klaar voor gebruik.
Gebruik in de praktijk
Een paar jaar geleden viste ik met een maatje een zomeravond in IJmuiden. Het wilde aanvankelijk niet, dus schakelde ik uiteindelijk over op een miniatuurplugje en een spinhengel. Dat was een gouden greep. We vingen die avond tientallen(!) baarzen en baarsjes. Je kan je voorstellen dat ik het minplugje voorzichtig opborg die avond.
Het plugje had een kenmerkende kleurstelling: een blauwe rug en een gele buik. Die week bond ik een handvol streamertjes die naar mijn gevoel dezelfde uitstraling hadden als het plugje.
Vrij snel daarna stond ik weer in IJmuiden, ditmaal met de vliegenhengel verwachtingsvol opgetuigd met het kersverse streamertje. Waar ik op hoopte gebeurde niet. Geen zeebaars vergreep zich aan het kleinood.
Na twee uur vruchteloos werpen nam de stroming toe. Op grote afstand, te ver om aan te werpen, zag ik met regelmaat vis het wateroppervlak doorbreken. Het enig wat ik kon doen was zo ver als ik kon de lijn haaks op de stroom werpen en lijn meegeven. De gehele vliegenlijn werkte ik op die manier buiten de hengel, inclusief de nodige meters backing. Daarna liet ik het geheel strak lopen. De stroming trok de complete lijn in een grote bocht waardoor de streamer een enorme swing maakte. En aan het einde van die swing gebeurde waar ik al die tijd vruchteloos op gewacht had. Het hele zaakje liep vast en een vis toonde met een sprong zijn verontwaardiging. Fint!
Die vis bleek geen toevalstreffer, niet alleen die avond. Wekenlang ving ik er finten mee, maar ook zeebaarzen.
Later kreeg ik in de gaten wat er speelde. Door het spuien worden duizenden jonge visjes het zoute water op geworpen. Velen verdoofd, nog meer dood. Ze drijven met honderden de zee op, boven in het wateroppervlak. Het streamertje bootste dit alles na: een verdoofd of dood visje dat op een soortement deaddrift meegesleurd wordt.