In 1992 viste ik samen met mijn Canadese vismaatje op de Tlell river. De Tlell is een van de beste zalm en steelhead rivieren op de Queen Charlottes, een eilandengroep ten zuiden van Alaska. De Charlottes zijn ook zonder vliegenhengel een bezoek meer dan waard. De prachtige natuur en de enigszins verlaten ligging geven een fraai beeld van hoe British Columbia er waarschijnlijk vijftig jaar geleden heeft uitgezien.
Alles loopt een beetje achter op de Charlottes. Ook het leefritme heeft daar zo zijn eigen tempo. Het hotel (nou ja...) waar wij toen logeerden was welliswaar gloednieuw, maar bij lange na niet voltooid. En ik vraag me af of dat ooit wel gebeurd is.
De Tlell river stroomt er voor de deur. Ver hoefden we niet te gaan. Ver kon ook niet, want pakweg twee kilometer stroomafwaarts mondt de rivier in de oceaan uit. Je kan je voorstellen dat op die plek weinig stroming staat en een groot deel van de dag draaide de stroom door het keren van het tij.
Het wilde niet lukken die eerste twee dagen en langzaam bekroop mij het visioen van een mislukte vliegvisvakantie. Maar zoals altijd: als er geen zalm optrekt, dan kan je ze ook niet vangen.
Aan het eind van dag twee was ik richting zee gelopen. Het liep tegen hoogwater en plots zag ik tot mijn grote verbazing een grote hoeveelheid v-sporen in het wateroppervlak. Een enerverend gezicht, zeker na twee bijkans visloze dagen. Bliksemsnel probeerde ik mijn vlieg voor de groep vissen te plaatsen, wat jammerlijk mislukte. Door de zinkende lijn en de verzwaarde vlieg viste ik letterlijk onder de groep zalmen door. Gehaast verwisselde ik mijn zinkende lijn voor een droge en deed een nieuwe poging. Weer niets. De groep trok met grote snelheid onverstoorbaar voorbij.
Een beetje nijdig rommelde ik in mijn vliegendoos en knoopte een oranje variant van de boven beschreven streamer aan de leader. Natuurlijk was er geen spoor van de zalmen meer te bekennen. Toch maar doorlopen richting kust. En waarempel, weer een nieuwe groep zalmen diende zich aan. Ditmaal was ik er klaar voor. De lijn op lengte, de worp een fors aantal meters voor de aanstormende groep geplaatst en hopend op een goede swing stripte ik het geheel naar binnen. Tot mijn grote ergernis bleef de streamer drijven en ondanks verwoede rukken lukte het me niet om de vlieg meer dan tien centimeter onder water te krijgen. Op afstand kon ik het oranje gevaarte in het theekleurige water volgen. Maar op afstand kon ik ook zien hoe een van de v-sporen afboog en werkelijk rechtstreeks richting streamer zwom. Met een enorme agressie werd de streamer genomen. Wat een spektakel, zalmvissen op zicht! Kakelverse zalmen!
Het werd een fantastische namiddag. Met zes zalmen geland en een fors aantal verspeeld voelde ik mij koning te rijk.
Sinds die dag heb ik deze streamer vaak ingezet wanneer het een en ander niet meezat. Laten we eerlijk zijn. Erg vertrouwwekkend ziet hij er niet uit. Hij is simpelweg te eenvoudig. Maar bijkans nergens heeft hij me in de steek gelaten. Coho, chum, steelhead, snoek, baars, roofblei, maar ook zeebaars en fint is er tot nu toe op 'gesneuveld'. Een absolute aanrader, zeker in de kleuren oranje, rood en chartreuse.