Home > Stekken > Europa > Duitsland > Rur - Blens
Rur - Blens


• DATA

• KAART



En plots komt die drang op: vliegvissen op salmoniden in stromend water. Maar ja, het is januari. Buiten huilt de wind om het huis. Niet zo’n klein beetje ook, terwijl de regen ook nog eens met bakken uit de lucht valt. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en ’s avonds laat bel je je vaste vismaatje, want die is ook gek. Voor dat je het weet spreek je af. We gaan.

Waar ga je in zo’n situatie naar toe? Een normaal mens kruipt nog eens onder de wol, maar wij rijden de volgende ochtend vol goede moed richting de Eifel. Naar Blens om precies te zijn. Daar weten we een hotelletje waar je aangenaam kan overnachten en waar voor de gasten 8 kilometer prima viswater aan de Rur is gereserveerd. Het aardige is dat dit traject op twee weken in maart na, het gehele jaar geopend is. Ideaal voor vliegvissers die zich in een koude winter graag eens opwarmen aan een verhitte dril van een forel.

Roel Larsen, de Nederlandse eigenaar van de Blenser Bauernstube verzekert ons dat het water in goede conditie is. Het traject ligt pal onder een stuwmeer en wordt dus het hele jaar door gevoed met helder water dat een constante temperatuur heeft. De gemiddelde waterafgifte bedraagt 8 kubieke meter per seconde en slechts zelden wordt dit opgevoerd. En dan nog stroomt er dan ‘slechts’ 12 kms.

We hadden het kunnen weten. De zwaarste storm sinds jaren, in Duitsland raast hij als een orkaan over het landschap. Ondersteund door zware regenbuien. Uitzonderlijk dus. En ook uitzonderlijk dat weekend is de waterafgifte van de stuw: niet de voorspelde 8 kms maar liefst 25 kms. De Rur kraakt in zijn voegen en levert een troosteloos beeld op. Ieder normaal mens keert meteen terug naar huis. Ook wij twijfelen, maar ja, wij zijn ook niet normaal. We vissen het weekend door en tot onze verbazing vangen we met regelmaat vis. En niet van dat kinderachtige: regenbogen tot zo’n 50 cm lang vallen ons elke dag ten deel. Zo nu en dan vergist een bruine forel zich en als klap op de vuurpijl vangt vismaat Jan ook nog enkele vlagzalmen.

We gaan dus terug, liefst binnenkort. Want we zijn razend benieuwd wat daar aan de Rur mogelijk is wanneer de omstandigheden wel gunstig zijn. Dat moet een feestje zijn! In de tussentijd moet je het met deze pagina’s doen.